Łańcuch kinematyczny otwarty i zamknięty – różnice w treningu

Łańcuch kinematyczny to sposób, w jaki kolejne segmenty ciała (kończyna, staw, tułów) współpracują podczas ruchu. W treningu siłowym rozróżniamy łańcuchy otwarte i zamknięte — rozumienie różnicy pomaga lepiej dobierać ćwiczenia pod cel (siła, funkcja, rehabilitacja, sylwetka) i wykonywać je bezpieczniej.

🔓 Łańcuch otwarty (OŁK)

Definicja: segment dystalny (np. dłoń, stopa) porusza się swobodnie w przestrzeni i nie jest „ustalony” względem podłoża/otoczenia. Ruch zwykle izoluje konkretny staw/mięsień.
Funkcja: izolowanie i wzmacnianie konkretnego mięśnia, precyzyjna praca nad kształtem i siłą wybranej partii, korekta dysbalansów.
Przykłady ćwiczeń: prostowanie nóg na maszynie, uginanie bicepsu z hantlami, rozpiętki na ławce, odwodzenie nóg na maszynie.

🔒 Łańcuch zamknięty (ZŁK)

Definicja: segment dystalny jest ustalony (np. stopy na podłodze, dłonie opierające się o ziemię), więc ruch angażuje kilka stawów i przenosi siły przez cały łańcuch mięśniowo-powięziowy.
Funkcja: rozwój siły całego ciała, poprawa stabilizacji, zwiększenie koordynacji i przenoszenie siły na ruchy codzienne i sportowe.
Przykłady ćwiczeń: przysiady, pompki, podciąganie, martwy ciąg, wykroki.

⚖️ Jak łączyć ćwiczenia w obu łańcuchach?

Najpierw ćwiczenia zamknięte – budują bazę siły, stabilizacji i mocy.
Następnie ćwiczenia otwarte – dopracowują szczegóły, wzmacniają słabe ogniwa i kształtują sylwetkę.

FIlm instruktażowy znajdziesz na naszym Instagramie!

Post przygotowała nasza fizjoterapeutka: Magdalena Nadolna.

Sprawdź więcej naszych artykułów: blog.

Obserwuj nas na Facebooku i Instagramie i YouTube!